Hayata unutma mesafesinden bakan ama çaresizce hatırlamanın uçurumuna düşen fırtınalı şiirlerle karşılıyor bizi Bahtiyar Kaymak. Kırmızı güllerle değil; mor bir alyans parmağıyla! Dünyanın bütün su yollarında akan, hiçbir dokunuşun müptelası olmayan ne mahcup ne turuncu bir evrene çağırıyor okuru; kendi de aşkı aramak için bir yangın merdivenine tırmanıyor pervasızca.
ay öğleye kalır güneş batmaz gecikir
birbirine karışır renkler ve gölgeler
sınanmış sabrın sunak ...